Leven op bananen, de beste tosti ooit en opnieuw bananenkunst

Stone Roses-bassist leeft op bananen
De 48-jarige Mani, bassist van The Stone Roses, bereidt zich voor op hun nieuwe tour door een dozijn bananen per dag te eten. Gekkenwerk.
Beste tosti ooit
Wat is beter dan een boterham met pindakaas en banaan? Een tosti uit de pan met pindakaas en banaan!
The return of the bananensculpturen
Bananenblog lichtte Keisuke Yamada al eens eerder uit, maar toen was zijn geweldige drakencompositie nog niet te zien. Bij dezen.
(foto: katiescz)
Mongozo’s bananenbier

Het combineren van bananen en bier is net zoiets als Coldplay en Rihanna die samen een liedje maken: het voelt ontzettend onnatuurlijk. Desalniettemin kan het resultaat erg goed zijn. Voor Coldplays poging heb ik nog wat luisterbeurten nodig, maar het bananenbier was meteen te kwalificeren als verdomd goed spul.
Het van oorsprong Afrikaanse Mongozo lanceerde in 2001 zijn bananenbier in Nederland. Tien jaar na dato heeft het bier nog niet lands supermarkten veroverd, maar dat betekent niet dat het onmogelijk te verkrijgen is. Webwinkel Bierrijk handelt in Mongozo's product, maar je maakt ook kans bij de betere slijterij en bij de Wereldwinkel. Ja, er moet iets meer moeite voor gedaan worden, maar dat is het waard.
De zoete smaak van banaan overheerst; de bittere biersmaak komt slechts af en toe in het stuk voor. En toch voelt het als het drinken van bier. Je tikt zo'n flesje alleen iets gemakkelijker weg. Dat er minder alcohol in zit (3,6 procent tegenover de gebruikelijke 5), is dan ook niet onverstandig.
Iets dat dus bananen- én bierliefhebbers kan bevredigen? Voor het proeven leek het onbereikbaar, maar dat is het zeker niet.
Waarom bananenpakken tof zijn, bananenketchup en ordinair stelen

Elk feestje is leuker in een bananenpak
De boodschap is duidelijk. Vooral het bijbehorende, vrij willekeurige filmpje met heel veel bananenpakken is fijn.
Smakelijk eten
Bananenflappen zijn maar het topje van de culinaire bananenijsberg. Er is nog veel meer mee mogelijk. Zelfs bananenketchup!
De kracht van een bananensticker en de zelfscanner
Een vrouw lichtte een supermarkt opl door 64 keer dezelfde bananenprijssticker te scannen. Creatief, maar ook ongeloofwaardig: in het winkelwagentje zaten geen bananen.
(foto: Life is art is life)
Bananendiversiteit
Deze column is geschreven door Dominique Heus.

Bananen. Menig mens denkt automatisch aan die gele kromme bananen. Waarbij vaders vroeger vroegen: "Waarom zijn bananen krom?" en automatisch antwoordden: "Als ze recht zijn, vallen ze om". Die flauwe grappen. Maar ik vind dat het woord banaan met alleen de associatie krom en geel niet goed tot zijn recht komt. Er zijn namelijk veel meer soorten bananen.
Bijvoorbeeld de kleine zoete banaantjes. Daar wordt de wereldberoemde pisang goreng van gemaakt. Voor degenen die niet zo thuis zijn in de Chinese keuken: dat zijn de gebakken bananen. Persoonlijk vind ik ze echt heerlijk, maar omdat mijn Chinese kookkunsten nou niet om over naar huis te schrijven zijn, gebruik ik ze graag in een bananenpannenkoek. Lijkt er toch een beetje op.
En wat dacht je van de grote groene bakbananen? Al worden ze niet zo vaak als groen gezien en herkend. Het lekkerste zijn ze namelijk als de schil in plaats van groen, helemaal zwart is geworden. Dan worden ze wat zoeter. Maar wat er van te maken is, kan de kok zelf bedenken. Een aanrader is bananensoep. Ik heb het ooit zelf geprobeerd te maken en of het nou gelukt was of niet, lekker was het zeker. Van onrijpe bakbananen wordt overigens bananenchips gemaakt.
Wat overigens absoluut niet vergeten mag worden is de appelbanaan. Want ook die bestaat. De naam heeft deze banaan te danken aan zijn smaak, die erg veel lijkt op die van een appel.
Het is alleen niet heel makkelijk om aan al die exotische bananen te komen. Supermarkten hebben namelijk meestal de doodsaaie, gewone huis-tuin-en-keuken-banaan in hun assortiment. En ja. Natuurlijk zijn die ook prima te pruimen. Al moet je die schijnbaar niet bij de Lidl kopen: een zekere bananenblogger heeft deze banaan namelijk finaal de grond in getrapt.
Wil je ook publiceren op Bananenblog? Stuur je column, YouTube-filmpje of foto's naar redactie@bananenblog.nl en verzeker jezelf van eeuwigdurende roem.
Iets met bananensculpturen
Gisteren had Keisuke Yamada zijn 'fifteen minutes of fame' in Nederland, toen ons aller Telegraaf het werk van deze bananenkunstenaar online plaatste. Echter: dat was oud nieuws. In april berichtte de Daily Mail al over de Japanner en zijn kunstwerkjes. Desondanks raakte ik geïnspireerd door het oeuvre en nam ik mij voor om het Nederlandse equivalent van Keisuke Yamada te worden.
Ik vrees echter dat ik nooit zo'n status zal bereiken. Ik stelde mij als doel om Bert na te maken. Zie het resultaat hieronder. Denk jij dat je het beter kunt? Stuur een of meerdere foto's van je bananensculptuur naar redactie@bananenblog.nl en de kans is groot dat jij binnenkort mag shinen op Bananenblog met je creaties. Geen idee hoe te beginnen? Een theelepel en een tandenstoker zijn handig gereedschap.
De Dole-banaan

Supermarktketen Jumbo wordt groot. Al heb ik nog steeds het idee dat het een typische Brabantse keten is, ook Diemen (de woonplaats van ondergetekende) kent nu twee Jumbo-filialen. Wat mij het meest opviel in de gloednieuwe winkels? Uiteraard: de bananen.
Jumbo verkoopt Dole-bananen; dat is bij voorbaat al tof. Als alle bananenmerken samen in een voetbalcompetitie speelden, dan zouden Chiquita en Dole steevast de titelkandidaten zijn. De redenen voor Chiquita's succes komen echter later wel een keer voorbij op Bananenblog. Nu is het Dole 'all the way'.
Bananen van Dole zijn namelijk echt heel lekker. Echt. Heel. Lekker. Ze zijn heerlijk zoet en tintelen licht in je mond. Bovendien blijft de aangename smaak nog even hangen na het eten van de banaan.
Ook de schil is goed. Velen vinden bananenschillen een onbelangrijk aspect van de banaan, maar de schil is wel datgene waardoor de banaan beschermd wordt. Een slechte, te dunne schil levert sneller een bruine banaan op dan een stevige, dikke; en laat de Dole-banaan nou net over de tweede variant beschikken.
De conclusie is dan ook makkelijk getrokken: de Dole-banaan is goed, zowel van binnen als van buiten. Ik vind de Jumbo al meteen een stuk minder eng.
Chiquita en de kartels, steeds meer fairtrade en Filipijnse schimmelproblemen

Chiquita geeft kartel aan
De Europese Commissie heeft fruitdistribiteur Pacific Fruit een boete van 8,9 miljoen euro opgelegd voor het deelnemen aan een bananenkartel. Omdat Chiquita het kartel aangaf, waar het zelf ook aan meedeed, ontsnapt de bananengigant aan een fikse boete.
Fairtradebananen steeds populairder
De verkoop van fairtradebananen in de Verenigde Staten is afgelopen jaar met 20 procent gestegen in vergelijking met dezelfde periode een jaar eerder.
Schimmel bedreigt bananenindustrie Filipijnen
Een schimmel die reeds huishoudt in Zuidoost-Azië bedreigt nu de Filipijnse bananenplantages. Als er niet snel een oplossing gevonden wordt, kan de bananenindustrie in de Filipijnen binnen drie jaar op z'n gat liggen.
(foto: Kapre)
De deflatie van de banaan
Deze column is geschreven door Léon Mastik.

De banaan heeft een imagoprobleem. En dat probleem komt onze gele vriend slecht uit. Bananen zijn namelijk nog maar zelden in het nieuws. Want laten we eerlijk zijn: wanneer had een banaan een belangrijke rol op bijvoorbeeld televisie. Ja, Bert, die je kent van Ernie. Maar daar is de glans ook al jaren vanaf. Niemand die nog beseft dat Bert een banaan is. Mijn neefjes vinden Bert een zuurpruim. En een zuurpruim, dat is banaanonwaardig.
Ook in het Journaal nooit een gele vrucht die eens op een positieve manier onder de aandacht komt. Enkel koppen als ‘Opnieuw tientallen bananen op de tocht bij KPN’ en ‘Bestuurder met 340 km/u opgepakt op Autobahnaan’. Niet de dingen die je wil lezen als de banaan jouw absolute favoriet is. Het mooie, kromme stuk fruit wilde o zo graag de plek van de Appels innemen. Ook eens miljoenen Aziatische bezoekers naar het museum trekken met hun krankzinnig hypermoderne fotocamera’s.
Maar nee, de banaan is uit. Wat doet hij fout dan? Deze week kwam er een onderzoek gehouden onder Nederlanders naar buiten. De conclusie was dat de asperge de favoriete groente was bij Nederlanders, gevolgd door de sperzieboon. De overeenkomsten tussen de meest geliefde groente van Nederland en de kromme, gele vrucht zijn echter groot.
Ik vind ze allebei geel. Een asperge is wel wat fletser, maar toch geel. Zou de banaan falen omdat hij te opdringerig is? Te fel misschien? Dat denk ik niet. De banaan was toch geliefd. Ik vermoed dat het komt door de plek die het fruit inneemt in zijn eigen vruchtensamenleving. Bij mij thuis ligt de fruitschaal vol met van alles. Appels, meloenen, tomaten, losgeraakte knopen, knoflook.
Punt is dat uiteindelijk altijd de bananen bovenop komen te liggen. Door hun mooie holling, of bolling - net hoe je het bekijkt – passen ze overal mooi overheen. En daarbij zitten ze aan een tros, ze zijn de grootste familie van je fruitschaal. Zoiets doet wat met de beeldvorming. Onterecht, want hoewel onze gele vriend hard en fel overkomt, is hij zacht en zoet van binnen.
Deze deflatie van de banaan moet gestopt worden. Héél Nederland zaagt aan zijn stoelpoten, niemand gunt hem een blik waardig. Met een leuke vrouw aan zijn zijde, die hem goede raad geeft, moet het goed komen. Zij zal hem van het slechte imago afhelpen.
Krijgt de banaan van jou het voordeel van de twijfel? Gun jij hem zo’n vrouw en een nieuwe status? Steun dan de Bananenblog en sms ‘Baan aan’ naar 3000.
PS: Maak alsjeblieft niet de grap dat ‘Chiquita’ een goede vrouw voor hem zou zijn.
Iets met de aankomende ijskoude winter

Gisteren berichtte nu.nl dat EenVandaag berichtte dat Meteo Consult berichtte dat aankomende winter een ijskoude wordt. Nou. Daar heb je wat aan. Een disclaimer: het is een langetermijnvoorspelling, dus niet heel betrouwbaar.
De aankondiging kwam op het juiste moment, want Bananenblog wil 'creatief met banaan' net iets actueel relevanter maken. Inspringen op het nieuws, dat is de bedoeling. En het aankomende winterweer biedt een prima eerste invalshoek: hoe kunnen bananen je helpen deze winter te overleven?
1. In de winter eten we meer zout, drinken we meer alcohol en bewegen we minder. (Bron? Geen.) Al die dingen zorgen voor een hogere bloeddruk. Wat tegen een hoge bloeddruk helpt? Juist: het eten van bananen.
2. Van bananenschillen moet vast een mooie muts in elkaar te knutselen zijn. Door meerdere schillen telkens iets gedraaid op elkaar te leggen, heb je met een stuk of vijf bananen zo een volledig hoofddeksel. Plak ze aan elkaar vast met lijm. Maak de schillen wel eerst schoon van binnen, anders heb je straks allemaal bananenprut op je hoofd.
3. Van bewegen krijg je het warm. Dus moet je in de winter dat ook vooral doen. En wat is nou leuker om te proberen dan bananenwerpen? Als het heeft gesneeuwd, is het bovendien meteen duidelijk of je de banaan verder hebt geworpen dan je tegenstander. Je hebt geen gedoe met camerabeelden, je hoeft geen zware kogels mee te sjouwen en na afloop heb je meteen een gezonde snack. Bananenwerpen wordt het helemaal deze winter.
Het eten van een bananenzuurstok in een nachttrein tijdens het Leids ontzet

Om één ding duidelijk te hebben: nee, bij de recensies bespreken we niet alleen bananen. Dat wordt al snel een beetje saai. Ook zaken als gebakken banaan, bananenijs en bananenlunchboxjes zouden zo voorbij kunnen komen. Maar vandaag niet. Vandaag werpt Bananenblog een kritische blik op het eten van een bananenzuurstok in een nachttrein tijdens het Leids ontzet.
Het is een gecompliceerd onderwerp. Laten we daarom beginnen met het simpelste: de bananenzuurstok. Voor de test had ik er één gekocht op de kermis die bij het Leids ontzet hoorde. Ik had hiervoor nog nooit een bananenzuurstok aangeraakt en dat bleek een doodzonde. Hij was heerlijk. Ik wilde meteen mijn jeugd overdoen en dan elke dag een bananenzuurstok eten, maar dat gaat nogal lastig. Bovendien heb ik er het geduld niet voor. Het volledig verorberen van een zuurstok duurt altijd zó lang dat ik halverwege de moed opgeef, het ding in de kast gooi en na een paar weken merk dat het langwerpige geval vastgekleefd zit aan een reep chocola. (Wat overigens wel een goede combinatie is, banaan en chocola).
Dan het tweede deel: nachttreinen. Nachttreinen zijn kut. Vooral als je tussen twee groepjes opgeschoten jongeren zit die muziek luisteren die je niet aanspreekt, bier drinken dat je ontzettend smerig lijkt (lees: Euroshopper) en je raar aankijken als je aan je bananenzuurstok zuigt.
Ten slotte: het Leids ontzet. Tja. Het moet je ding zijn, en je moet van kermissen houden. Ik durf nergens in, dat is mijn probleem. Ik koop liever oliebollen en zuurstokken dan dat ik mezelf in het bakje van een mini-achtbaan hijs en vervolgens hetzelfde bakje vul met braaksel. Ja, er schijnt ook nog iets te zijn met uitgaan en zuipen en dansen. Sorry, niet geprobeerd.
Al met al: er zitten goede kanten aan het eten van een bananenzuurstok in een nachttrein tijdens het Leids ontzet, maar het negatieve overheerst. Jammer, want het idee had potentie.
Copyright © 2012 Bananenblog. Mede mogelijk gemaakt door WordPress.
Lightword Theme door Andrei Luca. Achtergrond is een bewerking van Desktop Wallpaper HD.



